|
Αρχικά αποτελούσε ακρωτήριο της Ηπείρου, από την οποία αποκόπηκε
κατά την Παλαιολιθική εποχή, απαρχή της συνεχούς οίκισής της.
Η Κέρκυρα δεν ήταν πάντα νησί. Αρχικά αποτελούσε ακρωτήριο
της Ηπείρου, από την οποία αποκόπηκε κατά την Παλαιολιθική
εποχή, απαρχή της συνεχούς οίκισής της. Στην αρχαιότητα ήταν
γνωστή με τα ονόματα Κόρκυαρα, Άρπη, Σχερία και Δρεπάνη ενώ
σήμερα οι ξένοι την γνωρίζουν ως Corfu, ονομασία προερχόμενη
από τις δύο κορυφές που ξεχωρίζουν στο σημερινό Παλαιό Φρούριο
και ήταν η πρώτη οχυρωμένη πόλη από τον 5ο ως τον 13ο αιώνα.
Εξάλλου, το νησί ταυτισμένο με το νησί των Φαιάκων, κατέχει
εξέχουσα θέση στα Ομηρικά έπη με τις αναφορές τους στη βασιλεία
του Αλκίνοου και στη βοήθεια που προσέφερε στον περιπλανημένο
Οδυσσέα να γυρίσει στην Ιθάκη. Δια-θέτοντας αξιόλογο στόλο,
στα αρχαία χρόνια αναδείχθηκε σε ναυτική δύναμη, στην ιστορική
εξέλιξη της οποίας επέδρασαν αργότερα οι 4 αιώνες της βενετσιάνικης
κυριαρχίας, αλλά και οι μικρότερης διάρκειας κατακτήσεις
των Γάλλων και των Άγγλων, πριν τελικά το νησί ενσωματωθεί
το 1864 στο νεοσύστατο τότε ελληνικό κράτος. Από αυτές τις
περιόδους κατάκτησης, μάλιστα, έχει διαμορφωθεί αυτή η μοναδική
αρχιτεκτονική που θα συναντήσετε κυρίως στην πόλη αλλά και
σε κάποια χωριά.
Και βέβαια, στο κλείσιμο αυτής της σύντομης
ιστορικής αναδρομής αξίζει να αναφερθεί ότι στην Κέρκυρα
την περίοδο των Βενετών
αναπτύχτηκαν σημαντικά τα γράμματα και οι τέχνες , στα
κατοπινά χρόνια των Γάλλων και των Άγγλων λειτούργησαν το
πρώτο Πανεπιστήμιο,
το πρώτο Τυπογραφείο, οι πρώτες Λέσχες (Αναγνωστική Εταιρεία),
ενώ αργότερα εδώ ιδρύθηκαν η πρώτη Αστρονομική Εταιρεία,
οι πρώτες φιλαρμονικές και ο πρώτος σύλλογος Τένις. Τέλος,
ως τόπος μπορεί να περηφανεύεται ότι έδωσε τον πρώτο Κυβερνήτη
του ελληνικού κράτους, Ιωάννη Καποδίστρια και το συνθέτη
του εθνικού μας ύμνου, Νικόλαο Μάντζαρο.
|
